Ik ben nu 45 en voorheen was er voortdurend, twijfel, zwakte en gebrek aan richting. Ik was nog niet mijzelf. De reden dat ik nog niet mijzelf was was omdat ik mijn vrouwelijke kant nog niet geïntegreerd had, ik ervaar mezelf tegenwoordig als een geïntegreerd geheel van mannelijke en vrouwelijke energie alhoewel mijn gender identiteit onverminderd man is en blijft, mijn laatste 1,5 jaar hebben in het teken gestaan van deze integratie. Mannelijke energie is niet gelijk aan man en vrouwelijke energie is niet gelijk aan vrouw. Een mens is een gender identiteit en de ziel een mengvorm van beide energieën. Man en vrouw is slechts de fysieke wijze van presenteren, de manier waarop onze ziel in de wereld wilt staan, de manier waarop de ziel zich wilt manifesteren. Wat ik heb ervaren is dat nu ik beide energieën heb geïntegreerd is dat door volledige integratie mijn twijfel naar de achtergrond is verdwenen en plaats heeft gemaakt voor vastberadenheid en mijn zwakte is kracht geworden. Wat het voor mij zo moeilijk maakte is dat in mij beide kanten heel sterk zijn, dat levert enorme tegenstrijdigheden op en maakt het integreren erg lastig. Ik weet nu wat ik wil en daar ga ik niet meer van afwijken. Deze verandering wijt ik deels aan de integratie op zichzelf, immers om te worden wie je bent moet je jezelf volledig accepteren. Anderzijds leert het mij dat wat kenmerkend is voor de vrouwelijke energie. Mannen zien zichzelf over het algemeen als sterk omdat ze een sterk lichaam hebben en zien de vrouw daarom als zwak, de werkelijkheid is totaal omgekeerd. De man heeft zijn sterke lichaam nodig om zijn zwakke mannelijke energie te beschermen en de vrouw gebruikt haar ogenschijnlijke zwakte om haar kracht te verhullen. Want het lichaam lijkt dan zo sterk, uiteindelijk gaat het erom dat je als mens het leven aankunt, dat je de klappen die je mentaal te verwerken krijgt aankunt en het hoofd kunt bieden, dat leer je niet in de sportschool.
De mannelijke energie is er heel goed in om zijn problemen op anderen af te schuiven, hij kan het immers niet aan om naar zichzelf te kijken. De vrouwelijke energie keert zich juist naar binnen. Heel kenmerkend is dan ook dat als een vrouw verkracht is dat ze schuldgevoel ervaart, geheel onterecht natuurlijk. Maar het is zo typerend voor de vrouwelijke energie, die tuchtigt zichzelf terwijl de mannelijke energie erop gericht is anderen te tuchtigen. In een ander artikel wil ik ingaan op de metafysische implicaties hiervan maar de bijbel is hierin ook typerend want zo staat er geschreven, de vrouw is uit de man en de helper van de man, maar laten we hier 5 seconden over nadenken. Wie is er zelfstandiger, diegene die helpt (de vrouw) of diegene die geholpen wordt (de man), de conclusie lijkt me evident. De vrouw heeft het vermogen om zich kleiner te maken dan ze is, ten einde de man de weg te wijzen en bij te staan in zijn ontwikkeling. De vrouw kiest ervoor om uit de man te komen maar eigenlijk is de de man uit de vrouw, ooit een man een kind zien baren? Niet de vrouw maar de man is het zwakke geslacht en als hij sterk wilt worden kan hij maar beter naar zijn vrouw luisteren ten einde hij de weg vindt naar het integreren van zijn vrouwelijke energie zodat hij echt sterk wordt. Vrouwen zijn Sterk, of eigenlijk moet ik zeggen de vrouwelijke energie is sterk maar de meeste vrouwen hebben vrouwelijke energie als sterkste kant. Het is dus ook dat omdat de vrouw die getuchtigd wordt door de man, zichzelf ook extra tuchtigt en zo zal zij uiteindelijk altijd sterker zijn dan de man, zeker sterker dan de man die zijn vrouwelijke kant niet heeft geïntegreerd.
Vrouwen zijn Sterk.
Amore fati
Ivar Takeda